راز پاسخگو نبودن اعضاء مجاهدین خلق در شبکه های اجتماعی

[ « "مجاهدین می دانند رهبرشان کجاست. فقط به ما نمی گویند تا دلمان بسوزد!" » - این مطلب طنز نیست٬ اگرچه ظاهر طنز دارد! ].

اگر تجربه فعالیت در محیط های اجتماعی شبکه های مجازی را داشته باشید٬ در تعامل با اعضاء و هوادارن مجاهدین خلق حتمن متوجه شده اید که آنها در برابر سئوال های مطروحه٬ پاسخ و اظهار نظری نمی کنند و در عوض٬ اقدام به شعار نویسی٬‌ حمله شخصی در قالب اتهام زنی٬ و اگر مثلن محیط فعالیت شما سایت اشتراک لینک بالاترین٬ آزادگی یا دنباله باشد٬ اقدام به دادن رای های منفی غیر قانونی و به اصطلاح کیلویی می نمایند٬ تا جایی که لینک های ارسالی مخالفان را بجای پاسخگویی٬ فیلتر یا حذف می کنند. در این مورد موارد فراوانی وجود دارد (مثل این)٬ که سئوالات کاربران مختلف بدون جواب مانده٬ و سئوال کننده شگفت زده از این شیوه تعامل کاربران مجاهد٬ یک چیزی هم بدهکارشان می شود. یا این یکی که تنها از مجاهدین سئوال کرده که آیا می شود مخالف رژیم بود و در عین حال مخالف شیوه سازمان مجاهدین خلق؟ که این سئوال هم توسط کاربران مجاهد تحمل نشده و بضرب منفی های سازمانی٬ این لینک که داغ هم شده بود٬ فیلتر و صفحه لینک های پرطرفدار سایت بالاترین حذف می شود.

راز این شیوه تعامل کاربران مجاهد٬ در واقع بسیار ساده است. آنها٬ بدون اجازه تشکیلات سازمان٬ حق اظهار نظر ندارند. همین! به همین دلیل است٬ که حتا در کامنت های شعاری شان موارد فراوانی از کپی- پیست (Copy-Paste) کردن یک نظر توسط کاربران دیگر این گروه مشاهده می شود. تصویر زیر نمونه ای از این شیوه را نشان می دهد. و مواردی که کاربری از مجاهدین اقدام به پاسخگویی کند٬ اگر نگویی یافت می نشود نگرد نیست٬ لااقل اونقدر نادر است که باز به همان نیست٬ نزدیکتر است. این شواهد٬ که رفتار اکثریت مطلق این کاربران است٬ ثابت کننده راز این شیوه تعامل کاربران مجاهد است که همانا نداشتن اجازه اظهار نظر از تشکیلات سازمان مجاهدین است. 

بهرحال چیزی که جالب توجه است٬ این است که بر خلاف هر حزب سیاسی و یا تشکیلات مدنی دیگر٬  این اعضا حتا از اظهار نظر شخصی در رابطه با موضوعات مرتبط با تشکیلات مجاهدین پرهیز می کنند. بنظر می رسد٬ جو خفقان عمیقی در میان اعضا سازمان حاکم باشد.
یا این یکی هم که مورد هجوم منفی های سازمانی قرار گرفته٬ یک کاربر مجاهد در پاسخ به سئوالی تحت عنوان "چرا مسعود رجوی فراری و محل اقامتش نامعلوم است"٬ می نویسد که آنها می دانند که رهبرشان کجاست٬ اما به ما نمی گویند تا دلمان بسوزد! باور کنید این مطلب طنز نیست. بلکه فعالیت این گروه٬ در شبکه های اجتماعی از آنجا که تنها برای تبلیغ گروهشان انجام می شود و در برابر سئوال کاربران دیگر اجازه پاسخگویی را ندارند٬ آنها را واداشته تا اینگونه پاسخ دهند٬ که به نظرمان خنده دار می رسد.

بدون شک٬ این روحیه عدم پاسخگویی ریشه در انتقاد ناپذیری سران سازمان٬ بويژه شخص مسعود رجوی دارد. در طول٬ بیش از سه دهه رهبری سازمان٬ حتا یک مورد هم وجود ندارد که در آن مسعود رجوی٬ نقدی را پذیرفته باشد و با به رسمیت شناختن یک اشتباه مدیریتی٬ قول جبران و بهبود آن مورد را داده باشد. در مهمترین نمونه از این اشتباهات مدیریتی٬ یعنی شکست در بزرگترین عملیات نظامی مجاهدین علیه نیروهای ایرانی (عملیات فروغ یا مرصاد)٬ که منجر به شکست و تلفات سنگین ارتش مجاهدین گشت٬ مسعود رجوی٬ علت این شکست را نه در فرماندهی عملیات٬ بلکه در خوب نجنگیدن نیروهایش عنوان کرد٬ و مسئولیت آن را به گردن سربازانش انداخت. بله٬ بنظر می رسد این انتقاد ناپذیری رهبری سازمان٬ و پاسخگو نبودن آن٬ در سلسله مراتب پایین تر هم ریشه دوانیده٬ طوری که کاربران فعال در محیط های مجازی وابسته به این سازمان هم از این عدم پاسخگویی٬ احساس شگفتی نمی کنند و برایشان کاملن رفتاری هنجار و طبیعی شده است. تصویر زیر یک نمونه دیگر از این پاسخگویی ها را نشان می دهد:

البته نکته تعجب برانگیز دیگر ماجرا در آنجاست که اینها با چنین رفتار و کرداری٬ تازه ادعای از همه چیز گذشتن می کنند تا همه چیز برای مردم ایران بدست آورند٬ من جمله آزادی. اما فراموش می کنند٬ که لازمه آزادی مسئولیت پذیری و پاسخگویی ست.